เสาร์ ๑๔ ม.ค. ๕๔
ตั้งหน้าตั้งตารอวันไปกระบี่หลายเดือน ตั้งแต่น้องมิงค์บอกจะแต่งงาน
http://sweetpoision.diaryclub.com/
ตอนแรกงานเลี้ยงจะมีวันเสาร์ที่ ๗ ม.ค. ๕๔
แต่ไม่ลงตัวเรื่องสถานที่เลยขยับงานเลี้ยงออกไปอีก ๑ สัปดาห์
ตรงกับวันที่ ๑๔ ม.ค. ๕๔ แทน ซึ่งตรงกับวันเด็กแห่งชาติพอดี
นับว่าเหมาะเหม็งอะไรเช่นนี้
ยายแหวน ตาเสริมก็กรี๊ดกร๊าดใหญ่ จะได้พาหลานเที่ยววันเด็ก
ประจวบเหมาะกับกุ๊กไก่
http://piopio.diaryclub.com/
กลับไทยพอดี เป็นประเพณีของเราว่า "ต้องเจอกัน"
ช่วงหนูอาร่าคลอด คุณตาอัศวินโทรมารายงานข่าวหลานสาว
ตบท้ายด้วยการเมาท์กับคุณยาย
ให้คำมั่นคุณตาคุณยายไว้ว่า
"เดี๋ยวพบกันงานแต่งน้องมิงค์ค่ะ"
โอ๊ย ๆ งานนี้หลายเด้งมาก เงินเข้าหน้าตักนับไม่ทันเลย
กิ กิ
นับวันนับคืนรอ
รอ
รอ
รอ
จนกระทั่ง ฝนตกติดกันหลายวันในหาดใหญ่
และจังหวัดใกล้เคียง
ใจหายใจคว่ำ ลุ้นระทึกทุกวี่วัน
ก่อนวันงานน้องมิงค์ ๒ วัน น้ำท่วมโรงงานที่ พว ทำงาน
ฝนก็ยังตกต่อเนื่อง
อิชั้นนั่งปาดเหงื่อ เฮ้อ แผนล่มหมด !!!!
ลุ้นให้ฝนหยุดตก ก็ไม่หยุด จนต้องเข้าไปโพสต์บอกน้องมิงค์ความย่อ ๆ ว่า..
"พี่เอ้คงไม่ได้ไปงานแต่งน้องมิงค์แล้ว เพราะ......"
ก็ว่าไป ว่าไป
น้องมิงค์ตอบว่า เข้าใจพี่เอ้และภาวนาอย่าให้น้ำเข้าบ้าน
วันศุกร์ (กำหนดการเดิม คือ เย็นนี้เราไปกระบี่)
อิชั้นก็ยังลุ้นเม็ดฝนตั้งแต่เช้า
ปรากฎว่า ฟ้าสว่างแฮะ ฝนตกแหมะปรอย ๆ
ไม่ซัดกระหน่ำเหมือนวันวาน ระดับน้ำลดลงเรื่อย ๆ
กรี๊ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
!!!! ได้ไปกระบี่แล้ว !!!!
ระหว่างทางบางจุดยังมีน้ำท่วมขัง แต่รถเล็กวิ่งได้แล้ว
รู้มุมกล้องตลอด ขับรถก็ไม่วาย
ถึงกระบี่สามทุ่มครึ่ง วันศุกร์ ชื่นมื่น
เช้าถัดมา วันเด็กแห่งชาติ
v
v
v
v
บ้านเรายกครัวไปกราบหลวงพ่อวัดในสระ
จัดชุดสังฆทาน ๒ ชุด ปิ่นโต ๑ เถา ถวายพระ
หลวงพ่อให้ศีลให้พรทะเล
พี่ภูเขาบ้าง
อิชั้นมุมเดิม เก็บล้างภาชนะ
ออกจากวัด ตาเสริมพามาเที่ยวท่าเรือ เอ่อ จำชื่อไม่ได้
เด็ก ๆ กรี๊ดกร๊าดอยากพายเรือคายัค
สอบถามราคาความว่า ๕๐๐ บาท ไม่จำกัดชั่วโมง
โอ้ว ดีแท้ ดีจริง
พายกันให้แขนหักไปเลย
55.55.55
ติดต่อ กระบี่ซีคายัค
สรุป พวกเราไม่ได้พาย เพราะเด็ก ๆ ต้องการพายแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
เกรงว่า จะไม่คุ้มค่าเงิน
อิชั้นเสนอความเห็นว่า งั้นนั่งหางยาวโดยสารไป "หาดไร่เลย์" ดีกว่า
ที่นั่น มีแบบรายชั่วโมง ขอเค้าครึ่งชั่วโมงคงได้
(อิชั้นมั่นใจ เพราะเคยไปพายมาแล้ว)
ถึงไร่เลย์ เจอบริการคายัคชั่วโมงละ ๕๐๐ บาท ย้ำ ชั่วโมงละ
ขอครึ่งชั่วโมงก็ ๕๐๐ เหมือนกัน เอ่อ คือว่า คือ มันแพงสำหรับเรา
เดินเตะทราย พลางดูฝรั่งอาบแดด บ้างก็ปีนเขา
พอหนำใจก็ตัดสินใจนั่งหางยาวโดยสารกลับบก
ช่วงเย็นเรามีคิวไปงานแต่งน้องมิงค์
ณ ลานพระอาทิตย์ อบจ.กระบี่
ที่แห่งนี้ อิชั้นเคยไปหลายครั้ง ติดต่อธุระบ้าง เจอน้องมิงค์บ้าง
ไหว้พ่อปู่พญานาคบ้าง
บรรยากาศดี ชนะเลิศ คิดเอาเองนะว่า
คงเป็นสำนักงานที่น่าทำงานที่สุดของประเทศไทยละมั้ง
มองด้านหนึ่งเจอป่าโกงกาง มองอีกด้านเจอทะเล
งานนี้เป็นรู้กันทั้งเมืองกระบี่ว่า "งานช้าง"
ตั้งแต่เช้าอิชั้นไปตลาดได้ยินแต่คนพูดถึงงานนี้
รูปแรกกับกุ๊กไก่
(แม่กุ๊กไก่ กวักมือใหญ่ ว่าจะถ่ายทำไมกับรูป ไปถ่ายกับตัวจริงดีกว่า
เห็นไหมจ๊ะยายเพ็ญ เริ่ดจะตาย ^^)
เจอกันแล้ว กรี๊ด ๆๆๆๆๆๆๆ
น้องมิงค์งามมาก งามทั้งกาย งามทั้งชุด ผุดผ่องไปหมด
ปกติเวลาถ่ายรูปกับน้องมิงค์ อิชั้นก็ดับอยู่แล้ว
เจอช็อตเจ้าสาวเข้าไป ยิ่งแหม มิงค์นะมิงค์ ดับพี่เอ้ตลอดเวลา
โปรดดูสายตาพิฆาตของอิชั้น
55.55.55
เจ้าบ่าวอายุมากกว่าน้องมิงค์นิดหน่อย ^^
แต่ขอบอกว่า ตัวจริงของ กข ดูไม่แก่เลย
พูดตรง ๆ ก็สมวัยอ่ะนะ แบบ....กำลังดีอ่ะ
ที่สำคัญ เพิ่งได้รู้ว่า กข เนี่ย ฮาสุด ๆ
ตอน กข เล่าเรื่องราวความรัก แหม ฮากระจาย
ในชีวิตเราจะมีสักครั้ง ที่ได้ไปงานเปิดฟ้าท้าดาวแบบนี้
ด้านหลังจะมองเห็น "เรือหลวงลันตา" จอดอยู่
นั่นแหละ ทะเลทั้งนั้นเลย
หลังเวทีก็ทะเล
เราโชคดีมาก ได้โต๊ะใกล้เวที เริ่ดสุด ๆ
คุณตาคุณยายน้องฌอน-อาร่า
น้องมิงค์ - โกขุน
ยิ่งมืดยิ่งบรรยากาศดี โรแมนติกสุด ๆ
พี่คริส (สามีกุ๊กไก่) ถึงกับอิน ขอเมียแต่งงานอยู่นั่น
"คุณจตุพร พรหมพันธ์"
เป็นเพื่อนกับ กข มาตั้งแต่สมัยเรียนตรี รามฯ
"คุณอาคม เอ่งฉ้วน"
สส. พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดกระบี่
งานนี้ไม่มีสีนะคร้าบพี่น้อง รักทุกคน..นนนนนนนนนนน
55.55.55
คุณตาอัศวิน ตัวแทนฝ่ายเจ้าสาว (คุณลุงน้องมิงค์)
กล่าวอวยพรฮามาก พาดพิงถึงแม่ก้อยกับพ่อเจด้วย
ความย่อ ๆ ว่า .... ดีใจที่น้องมิงค์ได้แต่งงานกับคนกระบี่
"ที่จริงแล้ว ผมก็ตั้งใจให้ลูกสาวผมแต่งงานกับคนกระบี่
แต่ทำไงได้ ลูกสาวผมเค้าสวยเกินไป เลยโดนทางโน้นฉกไป"
55.55.55
ปรบมือชอบใจคุณตาอัศวิน
ยิ้มตลอดเวลา
เนื่องจากคนเยอะมาก
อิชั้นคิดว่า คงได้เจอน้องมิงค์แค่หน้างานเท่านั้น
ที่ไหนได้ มีแถมพิเศษให้ ดีใจ ๆๆๆๆ
บ๊าย บาย น้องมิงค์ แล้วสองสาวก็จ้วงอาหารต่อไป
อาหารจานโต อร่อยมาก
ชอบที่สุดก็น้ำมะพร้าวอบใส่แปะก๊วยอ่ะน้องมิงค์ ยายเพ็ญบอกว่า ของนครปฐม
!!! ชนะเลิศ !!!
เอ๊ะ สองสาวทำท่าจะตกลงกันไม่ได้
เธอตักมาก ฉันตักน้อย ดูหน้ากุ๊กไก่ดิ เอือมอิชั้นสุด ๆ ละ
55.55.55
ซุ้มเค้ก ที่เหลือแต่วิญญาณเค้ก
(เสียดายลืมบอกน้องมิงค์ตั้งแต่หน้างาน ว่าขอชิ้นนะ)
เจอพี่คริสทีไร จัดหนักตลอด
กลับจากงานแต่ง แวะหาลูกน้อยกลอยใจของกุ๊กไก่ก่อน
ตอนนั้นเกือบสามทุ่มแล้ว แต่เด็กชายตื่นพอดี
เพิ่งได้เจอกันครั้งแรก ปกติดูแต่รูปจากไดกุ๊กไก่
เด็กชายหน้าเหมือนในไดเป๊ะ (เอ๊า)
ที่สำคัญ อารมณ์ดี เข้ากับคนง่ายอย่างกุ๊กไก่บอกไม่มีผิด
เด็กชายแข็งแรงมาก กล้ามเนื้อแขนขาดีดดิ้งตลอดเวลา
(เอ๊ะ ยังไง ใช้ศัพท์ แหะๆ)
ไว้เจอกันใหม่ปีนี้ ปีหน้านะ เด็กน้อย
จากนั้นอิชั้นกับกุ๊กไก่ก็ออกไปหาอะไรดื่มตามประเพณี
เราก็ไปต่อกันที่ดาดฟ้าชั้น ๖ โรงแรมดิ อันดามัน
(ใกล้สวนสาธารณธารา)
กรี๊ด ๆๆๆๆ เพิ่งมาครั้งแรก บรรยากาศดีสุด ๆ
เสียแต่ลมพัดแรงไปหน่อย (สำหรับอิชั้น)
กุ๊กไก่ขอผ้าคลุมไหล่จากพนักงานให้อิชั้น
พนักงานได้ผ้าเช็ดตัวสำหรับว่ายน้ำมาให้ (ของใหม่ มาอุ่น ๆ เลย)
ประทับใจพนักงาน ชนะใจลูกค้าขาด
โฟล์คซอง
พี่เค้าหน้าตาหน้ากลัวสักนิด แต่เสียงเพราะมากกกกกกกก
เพลงไทย สากล พี่เค้าจัดให้หมด
Long Island
อิชั้นจัดไป ๒ แก้ว โอเคเอวัง แร๊ง !!!!
รูปหมู่ใบแรกของพวกเรา
รูปหมู่ใบสุดท้ายก่อนแยกย้าย
ถึง....กุ๊กไก่
เค้าดีใจทุกครั้งที่ได้เจอกุ๊กไก่กับครอบครัวนะ
น้อง ๆ (รวมถึงเพื่อนน้อง) ของกุ๊กไก่ เค้าถูกใจทุกคนเลย
น้องเหน่ง น้องคริส (เพื่อนเหน่ง) น้องปุ๊ก
น้องจอย น้องนิล น้องจ๋า
ที่เราได้มีวันเวลาสนุก ๆ ด้วยกัน
เมื่อคืน เค้าถามพี่คริสว่า จำฉันได้หรือเปล่า
พี่คริสตอบว่า ฉันจำคนที่ฉันรักได้ทุกคน
(เอ๊ะ แปลว่างี้หรือเปล่า)
เค้าไม่รู้ว่ามันเป็นคำตอบสากลหรือเปล่า
แต่ฝากบอกพี่คริสด้วยว่า เค้าปลื้มมากคำตอบนี้ ซึ้งอ่ะ
ไว้เจอกันอีกนะกุ๊กไก่นะ
จาก....เค้าเอง
