ของเล่นง่าย ๆ
ตั้งแต่โรงเรียนเปิดเทอม ภูเขายังไม่เคยมีการบ้านหรือใบงานใด
เอ้ก็ได้แต่บ่นโรงเรียนว่าทำไมไม่มีการบ้านให้เด็กเลย ขีด ๆ เขี่ย ๆ ก็ยังดี
มัวแต่บ่นโรงเรียนอยู่นั่นแหละ ทำไมลืมบ่นตัวเอง เออ เราก็หาการบ้านให้ลูกได้นี่นา
ได้แรงเชียร์และแรงสนับสนุนจากอาม่านกด้วย เลยไปหาสมุดเส้นประ
มาให้ลูกลากเส้น อึมม เข้าท่าดีเหมือนกัน
บางวัน รับลูกที่โรงเรียนเสร็จก็แวะกินไอติมกัน
ของลูก กินเหมือนเดิมทุกที "มิกกี้"
ของแม่ กินได้ไม่เกิน 2 ลูก และต้องมีอะไรผสมด้วย เช่น กล้วย
ของน้องชาย ก็กินแต่รสมะนาวทั้งปี
แวะไปร้านหนังสือนายอินทร์ ถามหา "คู่สร้างคู่สม"
พนักงานตอบ "หมดแล้วค่ะ" เป็นงงเลยเอ้
เพราะเอ้มาตั้งแต่วันที่ 10 (วันวางแผงวันแรก) พนักงานตอบว่า "ยังไม่มา"
วันรุ่งขึ้นตอนเย็นเอ้แวะไปอีก ก็ยังไม่มี
วันที่ 12 เอ้แวะไปอีก "หมดแล้วค่ะ" เป็นงงเลย อะไรจะขายดีขนาดนี้
เลยหยิบหนังสือพิมพ์มาฉบับหนึ่งไปฝากยาย
ระหว่างรอคิดตังค์ ตาเหลือบไปเห็นของเล่นนี้
เลยแวบคิด "ซื้อให้ลูกดีกว่า" เพราะลูกชอบเอาตัวแขนเอนกประสงค์ของแม่
ไปต่อเล่นอยู่เรื่อย แล้วพอแม่จะใช้งาน แม่ก็หาไม่เจอ
ชอบต่อนักใช้ไหม เอาไปเลยลูก
ถาดละ 25 บาท (ราคาไม่รวมถาด ถาดน่ะที่นึ่งข้าวของยาย)
เอามาร้อยให้ยาว ๆ แบบนี้
อะไรอยู่หลังกล่อง
ฮะฮ่า ของเล่นที่ภูเขาช๊อบ ชอบ
เค้าไปหาแผ่นกระดาษเล็ก ๆ มาให้แม่บังคับเหมือนเกมส์กด
แล้วให้แม่พูดว่า เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา หยุดดดดดดดด ฯลฯ
ที่สำคัญ ให้ทำมือ เหมือนกดปุ่มเกมส์ด้วย
ความสุขง่าย ๆ ผ่านไปอีกวัน |
