อังคาร 24 มิ.ย. 2551

เมื่อคืน (จันทร์ 23 มิ.ย. 51) ลูกโทรหาพ่อ พ่อไม่รับสาย
ตอนนั้นเกือบ ๆ 3 ทุ่มแล้ว โทรแล้วโทรอีก ก็ยังไม่รับสาย
ลูกบอกว่า "สงสัยพ่อประชุมอยู่มั้ง" โถ ๆๆๆ ลูกน้อยหอยสังข์ของแม่
ประชุมอะไรกันค๊าป่านนี้

เอ้เลยบอกลูกว่า เดี๋ยวแม่เอาขยะไปทิ้งข้างล่าง
ถ้าพ่อโทรกลับมา ลูกกดรับเลยนะ

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปเอ้กลับขึ้นห้อง เจอลูกนอนหลับสภาพนี้
ไม่รู้ว่า ได้คุยกับพ่อหรือเปล่า เลยโทรไป ว้าก ๆๆๆๆ
"พ่อ คุยกับลูกแล้ว ตะกี๊ชาร์จแบตอยู่ เลยไม่ได้ยิน"
แหะ ๆ ขอโทษด้วยนะพ่อ ว้าก ๆ ไม่ดูตาม้าตาเรือน่ะ

เมื่อเช้าไปตรวจเบาหวานครั้งที่ 2 เจาะเลือดทั้งหมด 4 ครั้ง ที่ปลายนิ้ว
แต่ละครั้งที่เจาะเลือด ห่างกัน 1 ชั่วโมง ผล 3 ใน 4 ครั้ง อยู่ในเกณฑ์ปกติ
ยกเว้นครั้งที่ 3 ค่าปกติ 70-110 mg% ของเอ้ได้ 153

เดี๋ยวตอนเย็นไปพบหมอสูติฯ อีกครั้ง หากได้ฟังสาเหตุและวิธีการดูแลรักษา
ที่น่าพอใจก็คงรักษาต่อไป หากหมอยุ่ง ๆ และไม่แนะนำอะไรมาก
เช่น บอกว่า มันเป็นเรื่องปกติไม่ต้องทำอะไร เอ้ว่า จะไปหาหมอที่หาดใหญ่น่ะ

เพราะเมื่อวาน อ่านข้อมูลเรื่อง "น้ำคร่ำเยอะ" ในเน็ต แล้วท่าทางไม่ค่อยดี
เช่น อาจคลอดก่อนกำหนด หรืออาจมีผลกับเด็ก เช่น สมองเด็กถูกกัดเซาะ ฯลฯ

ตอนนี้ มาคิด ๆ อีกที เอ่อ คือว่า อาการประสาทกำเริบอีกแล้วเอ้
เริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจหมอคนนี้ขึ้นมา เพราะ ดูจากใบรับปริญญาของหมอ
หมอรับปี 2543 แล้วปีนี้เพิ่ง 2551 แสดงว่า หมอจบมา 8 ปีเอง

แล้วหน้าตาหมอ ดูค่อนข้างมีอายุ ไม่ถึงกับแก่มาก ๆ แต่ก็ไม่หนุ่ม
บอกไม่ถูก เอ้กลัวว่า จะเป็นหมอสอบตก หรือไม่ก็หมอทำรายงานไม่ผ่าน
เลยจบช้า ไรงี้ เฮ้อ กังวลซะ

ตอนนี้ คิดมาคิดไป เอ่อ เรากลับไปคลอดที่ มอ. ดีกว่านะ
ไปหาหมอที่เรารู้สึกอบอุ่น มั่นใจดีกว่านะ
เพราะในชีวิตผู้หญิงคนหนึ่ง จะคลอดลูกกันสักกี่ครั้งเชียว
ถ้าเราเลือกได้ เราก็อยากได้รับการดูแลที่ดีจากหมอที่เราอุ่นใจ (เน๊อะ)

คุยกับพี่เหวียนแล้ว เรื่องกลับไปคลอด มอ. พี่เหวียนบอก "ได้"