อาหารเที่ยงเมื่อวาน (8 ก.ค.51) ก๋วยเตี๋ยวเรือน้ำตกหมู แซ่บหลาย

ตามด้วย ข้าวเหนียวถั่วดำ อร่อยล้ำ
(เพิ่งสังเกตว่า เออ ทรงผมคล้ายกอล์ฟไมค์เลย ฮะฮ่า)

ลูกน้อยกลอยใจ

เมื่อวานหลังปิดร้าน ไม่รู้ทำไม รู้สึกซึมเศร้าอีกละ
ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเรื่องอะไรกวนใจนะ

บางทีก็น้ำตาซึม ๆ ยิ่งเวลาที่ลูกกวนหรือซนพูดไม่ฟัง
ก็จะหงุดหงิด ดุลูก ตีลูก พอลูกร้อง เอ้ก็ยิ่งซึม

มันรู้สึกซึมเศร้า เหงาซึม อีกแล้ว
คิดถึงบรรยากาศครอบครัวสมัยก่อนอีกแล้ว

เอ้คิดว่าพี่เหวียนก็คงรู้สึกไม่ต่างจากเอ้
อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ เพราะพี่เหวียนอยู่ทางโน้นคนเดียว

เมื่อคืนเอ้ก็คิดว่า นี่เอ้จะต้องอยู่ในสภาพ
ที่ครอบครัวห่างกัน เจอกันเฉพาะสุดสัปดาห์
ไปอีกนานแค่ไหน อีกกี่เดือน กี่ปี ??

เพราะเมื่อก่อน เอ้จะต่อต้านตลอด
คนที่รักกันหรือครอบครัวเดียวกัน ต้องอยู่ด้วยกัน
ถ้าต้องแยกกันคนละจังหวัดนี่ เอ้ต่อต้านมาก
เคยพูดไว้ตลอดว่า เอ้จะไม่ยอมให้ครอบครัวเอ้เป็นแบบนั้น

แต่วันนี้ ????