ลูกไปโรงเรียน 2 เดือนเศษแล้ว พฤติกรรมด้านบวกก็เยอะ เช่น สวัสดีผู้หลักผู้ใหญ่สวยงามขึ้น คำพูดคำจาก็มากมายขึ้น

ส่วนพฤติกรรมด้านลบก็มีไม่น้อยเช่นกัน เช่น ก้าวร้าว ดื้อ เถียงคำไม่ตกฟาก ฯลฯ

กิจกรรมประจำวันของเอ้ คือ

< ตื่นนอนพร้อมลูก อาบน้ำให้ลูก แต่งตัวให้ลูก เตรียมอาหารเช้าให้ลูก รอจนกว่าเค้าขึ้นรถไปโรงเรียน

< ไปเปิดร้าน

< ช่วงบ่าย ถ้าเอ้ไม่เพลีย จะไปรับลูกที่โรงเรียนด้วยตัวเอง

< กลับจากโรงเรียน ชวนลูกอาบน้ำเป็นอย่างแรก ชวนกินขนม กินข้าว

< ถ้ายายไม่ไปไหน เอาลูกไว้กับยาย เอ้กลับไปร้าน

< ถ้ายายไปธุระช่วงเย็น เอ้จะเอาลูกไปร้านด้วย

< ตอนเย็น อาบน้ำ กินข้าว ชวนลูกเข้านอนก่อน 3 ทุ่ม

นี่คือ กิจวัตรประจำวันช่วงนี้ แต่เอ้วางแผนไว้แล้วว่า หลังคลอดลูกคนเล็ก เอ้จะนอนที่ร้านเป็นหลัก

ส่วนลูกคนโตจะเอาไว้บ้านยาย เพราะถ้าอยู่ด้วยกันที่ร้านทั้งหมด เอ้คงดูไม่ทัน

ช่วงนี้ลูกก็เจริญเติบโตไปตามวัย มีน่ารัก มีดื้อ (มากขึ้น) ทำให้แม่เป็นห่วง

ว่าช่วงที่แม่คลอดน้อง แม่คงมีเวลาให้ลูกน้อยลง คงมีเวลาอบรมสั่งสอนลูกน้อยมาก ๆ

แม่กังวลว่า ลูกแม่จะดื้อไปกันใหญ่ ที่สำคัญ คือ เรื่องนอนดึก ที่แม่ห่วงมาก

เพราะเวลาลูกอยู่กับแม่ ลูกจะเข้านอนไม่เกินสามทุ่ม แต่เวลาอยู่กับตายาย ลูกจะนอนดึก

เมื่อคืน นอนเกือบห้าทุ่ม เฮ้อ ทำไงดีนะ

เมื่อคืน อ่านหนังสือ มีบทสัมภาษณ์คุณแม่คนหนึ่ง เค้ามีลูก 3 คน เค้าออกจากงานเพื่อดูแลลูกโดยเฉพาะ

เฮ้อ พูดถึงตรงนี้ ก็เข้าวังวนเดิมอีก ก็แต่ละคนมีความจำเป็นไม่เหมือนกันนี่นะ เรายังลำบาก เรายังต้องทำงาน

ก็ต้องหาทางกันไป