เมื่อวานซีน (11 ส.ค.) พาแม่ไปห้างโวค ให้แม่เลือกเสื้อผ้าที่แม่ชอบ

แม่สอยกางเกงยี่ห้อลีน ไป 2 ตัว อิอิ แม่มีความสุข ลูกก็มีความสุข

ตอนเย็นพาแม่พ่อและครอบครัวไปกินข้าวที่ร้านต้นข้าวเนื่องในวันแม่

ไม่ไปวันที่ 12 ส.ค. เพราะคิดว่าคนต้องเยอะแน่ สรุปแล้ว คิดถูกจริง ๆ

ส่วนวันที่ 12 ส.ค. ก็ใช้ชีวิตปกติ

ตอนเย็นส่งน้าหมอนกับลูกขึ้นรถตู้กลับหาดใหญ่ รอบ 5 โมงเย็น

ราว ๆ 6 โมงเย็น เอ้ก็อาบน้ำ แม่กับพ่อก็ไปหน้างานก่อสร้างกันหมด

เหลือแต่เด็ก ๆ เอ้รู้สึกปวดท้องช่วงบน อึดอัด หายใจไม่ค่อยออก

นั่งดูอาการตัวเองสักพัก คิดว่านอนแล้วน่าจะดีขึ้น ปรากฎว่า ไม่ดีขึ้น

เลยโทรหาแม่ ไม่เกิน 10 นาที แม่กับพ่อกลับถึงบ้าน

โชคดีบ้านอยู่ใกล้ รพ.บึ่งรถไม่ถึง 10 นาทีก็ถึงแล้ว

เจ้าหน้าที่ซักประวัติและให้เอ้เซ็นยินยอมการผ่าตัดคลอด

แล้วก็มาปิดม่าน ให้ชันเข่า แคว่ก ๆ

อีกแป๊บนึ่ง พยาบาลมาบ่น ว่า ยังไม่ถึงกำหนดคลอด ทำไมไม่บอก

เนี่ยหมอบอก ยังไม่ให้คลอด เพราะเพิ่งได้ 34 สัปดาห์เอง

เออ ตูก็ปวดท้องนะ (โว้ย) พอมาถึง พวกเจ้าหน้าที่ก็จัดการเอกสารกับพรึ่บพรึ่บ

แล้วมาโทษตูอีก

สรุป หมอให้กินยาระงับปวดครั้งละ 3 เม็ด ทุก 6 ชั่วโมง

และฉีดยาบำรุงเด็ก (โดยเฉพาะปอด) ทุก 12 ชั่วโมง

เอ้นอน รพ. คืนวันแม่พอดี แม่ก็พามา รพ. แม่เฝ้า

จนพี่เหวียนบึ่งรถจากหาดใหญ่ถึงกระบี่

แม่ถึงได้ไปนอนที่บ้าน

ตอนนี้ วันที่ 13 ส.ค. เวลาราว ๆ 09.54 น. เอ้กำลังจะไปหาดใหญ่

จะไปหาหมอธีร์ และจะรอคลอดที่โน่นเลย

เมื่อคืนนอน คืนเดียว สยองมาก ไม่ได้หลับเลยทั้งคืน

เอ้เอง ไม่ได้มีอาการอะไรแล้วหลังจากกินยาที่หมอจัดให้

แต่เสียงร้องโอดโอ๊ย ของเตียงข้าง ๆ นับสิบเตียง มันดังตลอดเวลา

พอเตียงนี้หยุด เตียงนู้นร้อง เอ้ก็สงสารเค้านะ ปวดก็ปวด

แถมยังโดนเจ้าหน้าที่ดุอีก น่าสงสารมาก ๆ

สรุป เอ้นอนไปคืนเดียว โดนย้ายเตียง 3 ครั้ง

เตียงแรก เข้าในสุด ที่คนไข้ใกล้คลอดร้องโอดโอย

เตียงที่ 2 เตียงนอกห้อง คนไข้นอนรอคลอดเงียบ ๆ

เตียงสุดท้าย ริมทางเดิน หน้าห้องคลอดเลย จะนอนหลับไหม อิ อิ

สุดท้าย ถึงมิตรรักแฟนไดทุกท่าน (ทั้งในและต่างประเทศ)

เอ้อาจจะขาดการติดต่อไปนะช่วงนี้  ยังไม่รู้เลยไปหาดใหญ่จะมีเน็ตให้ใช้หรือเปล่า

(น่ะ ยังไม่วายติดเน็ต) ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ความคิดถึง

ที่ส่งให้เอ้เสมอมา เอ้ขอตอบแทนความรู้สึกไปถึงทุกคน ด้วยความจริงใจเช่นกัน

ขอให้น้องทะเล แข็งแรง ปลอดภัย สาธุ ๆๆๆๆ