แต่ไหนแต่ไร ตั้งใจมาตลอดว่า จะมีลูกเพียงคนเดียวเท่านั้น

ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ก็จะขอมีลูกคนเดียว

ตอนนั้น คิดตลอดว่า ถ้าเรามีลูกมากกว่า 1 คน เราจะแบ่งความรักอย่างไร

ไม่ได้แน่ ๆ เอ้ต้องทำไม่ได้แน่ ๆ

กาลเวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก ทั้งพี่เหวียนคอยชี้ให้เห็นข้อดีของการมีลูก

มากกว่า 1 คน และจากประสบการณ์ตรงที่เอ้เห็นเอง

ว่าการมี "พี่น้อง" ทำให้เรารู้สึกอบอุ่น และอุ่นใจ ไม่ว้าเหว่ ไม่เดียวดาย

การมีพี่น้อง ทำให้เรารู้จักการแบ่งปัน การให้ การหยิบยื่น การเสียสละ

ในที่สุด ความคิดเอ้เปลี่ยน จึงเริ่มวางแผนที่จะน้องให้ "ภูเขา"

ช่วงนั้นหาหมอสูติฯ ทุกเดือน เพราะประจำเดือนเอ้ ดันมาไม่ปกติซะ

กินยาปรับประจำเดือนมั่ง นับวันไข่ตกมั่ง ฯลฯ

โชคดีมาก ๆ ที่พี่เหวียนเป็นคน "ขยันและตามใจ"

แค่เอ้บอกว่า "พี่เหวียน วันนี้ไข่ตกนะ" อิอิ พี่เหวียนจัดให้

สุดท้าย ใช้เวลากว่า 6 เดือน จึงประสบความสำเร็จ

ถึงแม้ว่า ท้องน้องทะเล จะไม่ได้ประคบประหงบเหมือนท้องแรก

มิหนำซ้ำ ยังขี่มอไซค์ทุกวันด้วยความจำเป็น เพราะต้องขี่ไปร้านน่ะ

จำได้ ตอนคลอดพี่คนโต ได้ยินเสียงลูกร้องครั้งแรก แค่น้ำตาซึม ๆ

แต่คลอดน้องทะเล เอ้น้ำตาไหลพราก ๆ ด้วยความเป็นห่วง

เพราะอย่างที่บอก ว่าเอ้ไม่ได้ประคบประหงม แถมยังมีอาการแทรกซ้อนหลายอย่าง

เช่น รกเกาะต่ำ มีเลือดออกในช่วงตั้งท้องใหม่ ๆ มีภาวะเบาหวาน ท้องแข็งบ่อย เป็นนิ่ว ฯลฯ

วันนี้ ถามตัวเองว่า มีลูกสองคนแล้ว แบ่งความรักได้หรือยังล่ะเอ้

ตอบได้ชัดเลยว่า ไม่ต้องแบ่งเลย เพราะหน้าที่ของพ่อแม่ คือ การมอบความรัก

การเฝ้าคอยดูแลและปกป้องลูกน้อยอยู่ตลอดเวลา

นี่ขนาดเอ้มีลูกเพียงสองคน ยังรู้สึกแบบนี้

ทำให้นึกถึงย่าของภูเขานะ มีลูก 10 คน

ความรักคงล้นฟ้าเลย